Έλα τώρα.
DELOREAN
Αυτή είναι μια DeLorean DMC-12 του 1981.
"DMC", Αυτοκινητοβιομηχανία DeLorean.
Ο Τζον Ντελόριαν έφτιαξε την εταιρεία.
Τα έφτιαχναν στο Μπέλφαστ,
με χρήματα των Τζόνι Κάρσον και Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ.
Μπέλφαστ, δύο VIP.
Γιατί δεν πέτυχε, άραγε!
Εμφανίζεται στο φιλμ Επιστροφή στο Μέλλον.
Μου άρεσε η ατάκα του καθηγητή:
"Αν φτιάξεις αμάξι-χρονομηχανή, κάν' το με στιλ!"
Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά.
Πόρτες-φτερά γλάρου,
άβαφα ατσάλινα φτερά κορυφαίων Ιταλών σχεδιαστών,
κινητήρας στο πίσω μέρος.
- Ο Πάτον Όσβαλτ; - Τζέρι!
Δεν μπορείς καν να το πιστέψεις, ε;
Ε, θα ξυπνήσω και μερικές φορές.
Στη σόου μπίζνες αν σου πουν "Ας κάνουμε κάτι μαζί"…
Είναι ένας τρόπος να ξεφορτωθείς αυτόν με τον οποίο μιλάς
και να βρεις άλλον.
Ναι, πράγματι.
Επέλεξες τον παχουλό 44χρονο χίπστερ, μάγκα μου,
γιατί θα σε πάω στην καρδιά της γενιάς των 20ρηδων.
Τέλεια. Επιστροφή στο μέλλον.
Περνάω να σε πάρω σε δύο λεπτά.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Σήμερα, ο Πάτον Όσβαλτ.
Ένας πανέξυπνος κωμικός, συγγραφέας, ηθοποιός,
και η φωνή του Ρέμυ στην ταινία Ρατατούης.
Η πρώτη του δουλειά σαν ηθοποιός
ήταν στη σειρά ονόματι Σάινφελντ.
- Τι λες γι' αυτό; - Αχ, Τζέρι.
Το μυαλό μου άδειασε τελείως!
Θα μπω σε μια DeLorean.
Έχει μια σκοτεινή λαϊκή παράδοση πάνω της, ρε φίλε.
- Υβρίδιο της εποχής της. - Ναι.
Πόρτες-φτερά γλάρου… Πολύ δήθεν.
Και καθόλου εξυπηρετικές.
Είναι για όταν σταματάς και θέλεις να λένε "Καλά, ποιος είναι αυτός;"
Θα μείνουμε άφωνοι όταν πατήσει τα 142 χλμ. την ώρα.
Πω πω!
Έξι μέτρα κάναμε μόνο!
Πω πω!
Βλέπεις τη στάση του φόβου;
Έχω Uber στο κινητό μου.
Δεν πιάνω το αστείο. Εσύ;
Μόνο επειδή είναι μια DeLorean, ίσως γινόταν καλό νούμερο.
Παραδόξως, εσύ κι εγώ ζούμε, συμβολικά,
μια άνοδο και πτώση.
- Βασικά… - Τέτοιες ιστορίες λένε στα πάνελ.
Έχουμε διαφορετικές κατηγορίες; "Στα πάνελ, φίλε μου".
Το πάνελ, καλύτερο απ' το νούμερο;
- Το πάνελ… - Όχι!
- Το… - Το νούμερο είναι καλύτερο!
Το καλό νούμερο.
Το νούμερο είναι ένα κομμάτι χρυσάφι.
Μια ιστορία στα πάνελ είναι καλό πράμα, δεν το αφαιρείς,
αλλά δεν το χρησιμοποιείς κιόλας.
Σαν αυτό το αμάξι.
Ο Ρότζερ Έμπερτ είπε,
"Οι καλές ταινίες δεν είναι αρκετά μεγάλες κι οι κακές, δεν είναι αρκετά μικρές".
- Καλή ατάκα. - Ναι.
"Μεγάλο" και "μικρό": καλό και κακό.
Ακριβώς, ναι.
Έχει βίντεο 8'' που δεν αντέχω να δω ούτε τα 2''.
Δε φτάνεις ούτε στο 3ο δεύτερο.
- Δε σου δίνουν ποτέ οδηγίες απ' το κανάλι; - Όχι, ποτέ.
- Είσαι σαν μονόκερος. - Ναι.
Εγώ γράφω ένα σκετς, και μου λένε
"Αστείο το σκετς για τον Χίτλερ. Αλλά, γιατί τόσο αντισημιτικό;"
Όταν η DC έκανε τον Θάνατο του Σούπερμαν, έγινε χαμός!
Βγήκε στο Time.
Έξι μήνες μετά είπαν "Καλά, είναι ζωντανός".
Εσύ δηλαδή πώς θα σκότωνες τον Σούπερμαν;
Παίρνει τη δύναμή του απ' τον ήλιο μας,
και ρουφάει κάθε μέρα αυτή την ενέργεια.
Ναι.
Λες λοιπόν ότι αυτό, όσο μένει εδώ,
αρχίζει να τον σκοτώνει.
Μια τεράστια καταστροφή καραδοκεί.
Να μείνω και να αποτρέψω την καταστροφή, αλλά να πεθάνω,
ή φεύγω να σωθώ;
Ωραία αφηγηματική σκέψη!
Θα 'θελα να δω τα σενάριά σου.
Πλάκα κάνω, δεν ενδιαφέρομαι. Καλώς, πάμε για Uber.
Αυτό είναι ένα σεντάν Honda Accord του 2012, με οδηγό τον Γιούρι.
Είναι 34 ετών, με καταγωγή από την Αρμενία.
Ήρθε επειδή καλέσαμε την Uber.
- Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. - Πώς πάει;
Βλέπετε ακόμα το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Πες μου για το μέρος που πάμε.
Εσύ διάλεξες. Γιατί πάει κανείς στο κέντρο του Λ.Α.;
Γιατί το κέντρο μετατρέπεται σε Μπρούκλιν.
Όλοι χρειάζονται το Μπρούκλιν.
Μια βιομηχανική ερημιά και, ξαφνικά, στο κέντρο της,
κάποιος άνοιξε μια καφετέρια.
Σε τέτοια γειτονιά. "Δε βαριέσαι! Θα το κάνουμε!"
Πολλά σενάρια του ανεξάρτητου σινεμά ξεκινούν σε καφετέριες.
Και σεναριογράφοι που στην 7η σελίδα,
τσεκάρουν το Facebook και τα παρατάνε.
Πάμε σ' ένα μέρος ονόματι "Κούκλοι καφετζήδες".
Ζουν για τον καφέ.
Ο τελειότερος καφές, μιλάμε.
Αδημονώ!
ΚΟΥΚΛΟΙ ΚΑΦΕΤΖΗΔΕΣ
Αυτό είναι;
ΕΣΠΡΕΣΟ - ΦΙΛΤΡΟΥ
- Μόνο αυτά τα δύο έχουν; - Δεν παίζουν εδώ, μεγάλε.
- Ζαχαρίνη έχουν; - Έχετε ζάχαρη;
Δεν έχουμε ζαχαρίνη εδώ.
Οι Κούκλοι Καφετζήδες δεν έχουν ζαχαρίνη, φίλε μου.
Δίνουν έξυπνα ονόματα σε τέτοια καφέ.
"Σατανική αγελάδα" "Βραδινή βάρδια", "Λοστός του Σατανά".
Καλό το τελευταίο.
Να σε ρωτήσω κάτι.
Όταν βλέπεις τον Κιθ Όλμπερμαν να περιγράφει έναν αγώνα μπέιζμπολ…
Ναι.
ενώ ήταν ένας παρανοϊκός πολιτικός δημαγωγός…
Τον συμπαθώ, αλλά αυτή η αλλαγή καριέρας είναι αλλόκοτη για μένα.
- Ξεπερνάει τα όρια. - Ναι.
- Στροφή 180ο. - Ναι.
Όλο φώναζε στον Πρόεδρο να παραιτηθεί.
- Ναι. - Και τώρα λέει…
"Δεν μπορείς να απομακρύνεσαι τόσο από τη βάση, στην έβδομη περίοδο".
Με την ίδια ενεργητικότητα.
Οδηγείς με 145 χλμ./ώρα και βάζεις όπισθεν.
Αυτό ακριβώς κάνει κι εκείνος.
Μ' αρέσει όταν ο προπονητής πάει στην πρώτη βάση,
και λέει στον ρίπτη "Πρέπει να σε βγάλουμε".
Και το βλέπεις στη φάτσα του πόσο τσαντισμένος είναι.
Χωρίς να μιλάνε. Σαν βωβή ταινία.
Ο ρίπτης αρχίζει να ξεφουσκώνει.
Κι ο προπονητής… Πάντα γυρίζει καμαρωτός πίσω.
Κι η μπάλα; "Δώσ' μου την μπάλα".
Λες κι είναι η μοναδική μπάλα.
- Ναι. - Αφού υπάρχουν εκατομμύρια μπάλες.
Δώσ' μου τη δική σου. Αυτή θέλω.
- Το σύμβολο. - Ακριβώς.
Το όπλο και το σήμα σου στο γραφείο μου. Τώρα αμέσως.
- Ακριβώς. - "Υπάρχουν κι άλλα όπλα".
"Το δικό σου όπλο θέλω."
Μια DeLorean στην καρότσα.
Έτσι έπρεπε να τις πουλάνε.
Εσύ κάθεσαι, και σου δίνουν και οδηγό.
Σου πουλάμε την καρότσα. Εσύ απλώς οδηγείς.
Τι χρειάζεσαι για να 'σαι μοδάτος στο κέντρο;
Χρειάζεσαι μια ταχυδρομική τσάντα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
- Για το λάπτοπ. - Εντάξει.
Πολύ αναπαυτικά αθλητικά παπούτσια,
αλλά απ' αυτά που παίρνεις από εκθέσεις
όπου τα κατασκευάζουν κατά παραγγελία.
- Από μαγαζιά-φάντασμα. - Κυριολεκτικά, ναι.
Χρειάζεσαι ένα άρρωστο σκυλί ράτσας,
σαν τα γαλλικά μπουλντόγκ.
Ράτσας μεν, αλλά σαν να πεθαίνει κιόλας.
Το βγάζεις με σαμαράκι γιατί ο λαιμός τους είναι χάλια.
- Σωστά. - Πρέπει να είσαι πολύ λευκός.
- Και διαβάζεις Salon.com. - Μπα;
Κι όλο λες "Δεν έχω πρόβλημα με τη διαφορετικότητα",
αλλά σε τρομάζουν οι άλλες φυλές.
Μάλιστα. Επιτρέπονται τα φωτεινά χρώματα ή όλα είναι μουντά;
- Πολύ μουντά. - Γιατί; Έχουμε κατάθλιψη;
Όχι, γιατί είμαστε σοβαροί, ρε φίλε. Σοβαροί.
Φωτεινά χρώματα μόνο αν φτιάχνεις πράματα και πουλάς,
ή στα γκράφιτι
που πλήρωσες να σου φτιάξουν στο λοφτ όπου δουλεύεις
για να δείξεις πόσο ζόρικος είσαι.
Την κατέστρεψες τη γειτονιά. Το ξέρεις;
Τώρα δεν μπορείς να μετακομίσεις εδώ.
Ο αγαπημένος σου σούπερ ήρωας;
Ακολούθησε μια ατέλειωτη παύση.
Βαριά παύση αυτή.
Πω πω.
Το παιδί μου με ρώτησε αν πιστεύω στον Θεό.
Δεν άργησα τόσο πολύ όσο εσύ.
Τι βάρος κι αυτό στους ώμους σου!
- Οι δύο… - Όχι, δεν υπάρχουν δύο.
Ο αγαπημένος σου σούπερ ήρωας;
Ο Spider-Man, νομίζω.
- Αυτός, όσο μεγαλώνω. - Όσο μεγαλώνεις;
Ναι, γιατί είναι ο μόνος σούπερ ήρωας των κόμικ που λέει
"Να πολεμάω το έγκλημα αν θέλω να κάνω οικογένεια;
Μήπως να σταματήσω; Με χρειάζεται η πόλη;"
Άρα, είσαι της αμφιβολίας.
Ο ήρωας πρέπει να έχει τα όριά του.
- Ο κρυπτονίτης π.χ., δεν… - Δε φτάνει;
Νιώθεις ότι έγινε εκ των υστέρων, γ…!
Ο κρυπτονίτης… είναι…
- Ξέρεις πώς τους ήρθε; - Όχι.
- Δεν ξέρεις; - Όχι.
Δεν πιστεύω ότι ξέρω κάτι για τον Σούπερμαν
που δεν ξέρει ο Πάτον Όσβαλτ.
Όταν ήταν ραδιοφωνική σειρά ο Σούπερμαν,
ο τύπος που τον έπαιζε, ήθελε να πάει διακοπές.
Δε θα σταματούσαν τη σειρά, ήταν μεγάλη επιτυχία.
Κι έτσι, επινόησαν τον κρυπτονίτη,
που δεν τον σκότωνε, αλλά τον αρρώσταινε,
ώστε να φύγει ο τύπος δυο βδομάδες.
Είχε γίνει ακριβώς αυτό που νιώθεις.
Μια επινόηση εκ των υστέρων.
- Συγγραφείς. - Ναι.
Πώς τον διώχνουμε για δυο βδομάδες;
Ό,τι κι αν κάνουμε, αυτός θα φύγει.
Τι κάνουμε, λοιπόν;
Ας μπει κάποιος που να μου μοιάζει!
Θα περιμένεις πολύ, φίλε μου.
Αρκέσου σ' έναν μουστακαλή που σου μοιάζει.
Περίμενε, μισό!
Είχες κι άλλο; Είχες εφεδρική DeLorean;
- Ναι. - Είχες DeLorean ρεζέρβα;
DeLorean ρεζέρβα. Αν θες να μπεις σε DeLorean…
Να έχεις και ρεζέρβα.
Έχω ένα παιδί. Κάθε μέρα, υπάρχει δυνητικά η πιθανότητα…
"Μισό. Να πώς μπορεί κάτι να επηρεάσει όλη σου τη ζωή".
Το Doc McStuffins, το Mickey Mouse Club, είναι τα αγαπημένα της.
- Τα παιδικά, ε; - Ναι.
Θυμάσαι τον Λυκάνθρωπο με τον Ντελ Τόρο;
Ναι.
Μα τον Θεό, άνοιξα την τηλεόραση ακριβώς τη στιγμή
που γινόταν λυκάνθρωπος.
- Δηλαδή, σκιζόταν το πουκάμισο. - Αχ, όχι!
Και ατέλειωτο αίμα.
Ουρλιαχτά στην κάμερα, βρυχηθμοί.
Η κόρη μου δεν ούρλιαξε,
αλλά έμεινε ακίνητη, τα μάτια της γούρλωσαν.
Στο μυαλό μου, όλα ριζώνουν μέσα στον εγκέφαλό της.
- Θεέ μου. - Και είδα το μέλλον.
Είναι 26 χρονών πρεζόνι και λέει
"Η ηρωίνη διώχνει τους εφιάλτες. Φχαριστώ, μπαμπά".
Δεν ξέρεις τι θα τα τσακίσει.
- Θα σου πω τι δε θα τα τσακίσει. - Τι;
- Αυτό που φοβάσαι. - Ναι!
Θα 'ναι ένα παγωτό με κομματάκια σοκολάτα.
"Τι είναι αυτά τα μαύρα μέσα στο παγωτό μου;"
Οι τύποι πάνε σε διαγωνισμούς μπάρμαν και ψησίματος καφέ.
Διαγωνίζονται σ' αυτό.
Ο επόμενος διαγωνισμός του είναι τον Φεβρουάριο,
κι αν κερδίσει, θα πάει στους εθνικούς.
- Εθνικούς; - Στο Πόρτλαντ.
- Κι έχει και παγκόσμιους. - Πού γίνονται;
- Στο Δουβλίνο. - Στο Δουβλίνο.
Φυσικά. Φτιάχνουν φοβερά αμάξια, τουλάχιστον.
Υποτιτλισμός: Λένα Λίππι